Recensie Alex Schulman- De Zeventiende
Recensie
Auteur: Alex Schulman
Titel: De zeventiende
Uitgeverij: De Bezige Bij
Uitgave: 29 Januari 2026
Genre: Literaire roman
Alex Schulman behoort inmiddels tot mijn favorieten. Eerder schreef hij de roman: De overlevenden. Ik was zeer onder de indruk van dit mooie verhaal. Het raakte een snaar.
Alex Schulman
De zeventiende
~Je kunt niet zomaar naar je jeugd bellen en hopen op een beetje geluk.~
De elementen
De cover is eenzaam en nogal donker van aard. Een jongen in een bootje is zichtbaar. Ik ben al erg nieuwsgierig.
Naast personage Vidar, in het heden een man van vijfenveertig jaar, is ook een datum van groot belang in deze mooie en ook schurende roman belangrijk. Vidar loopt naar de kelder, vindt daar een rat. Laat hem een tijdje liggen en moet hem toch weghalen daar. In de kelder bevinden zich ook dozen met papierwerk van zijn overleden vader. Hij neemt een doos mee naar boven en vindt een adresboekje. Daarin staat het telefoonnummer van hun vroegere vakantiewoning. Hij besluit het nummer te bellen en zijn vader neemt op. Hoe bizar is dat!
In een tweede verhaallijn kijken we mee met Vidar die na een gewelddadige gebeurtenis, wordt geschorst op zijn werk. Hij geeft les en haalde twee leerlingen uit elkaar die aan het vechten waren. Echter..de beelden die dan bekend worden laten ook iets anders zien. Waarom handelde Vidar zo op dat moment?
~Het zit er uit als een willekeurige zomervakantie. 17 Juni gaat onopvallend voorbij, alsof de gebeurtenissen van die dag uit de geschiedenis zijn gewist. De dag is geheel verdwenen.~
Door middel van twee perspec
In De Zeventiende weet Alex Schulman een bijzonder verhaal neer te zetten. In de zeer fijne schrijfstijl die we van hem gewend zijn. We volgen Vidar in het heden en ook in het verleden. De jeugd van Vidar ging niet altijd over rozen. het is een vastzittend thema van Alex Schulman die zelf ook geen leuke jeugd heeft meegemaakt. Op sommige momentjes waan je je weer in De overlevenden. De ouders met een drankje bij het meer. De kinderen een beetje aan dr lot overgelaten. Het schuurt en is verdrietig.
Al is het format te bizar voor woorden, bellen met je jongere ik, toch heeft dit een grote functie in het geheel. Want wat gebeurde er in het verleden wat voor het heden zo belangrijk is? Daar komt Vidar alleen maar achter door in het verleden te gaan graven. Dat dit niet ze makkelijk is als dat het lijkt, dat blijkt. Zelfs zijn zus weet niet alles meer vanuit haar jeugdjaren.
Alex Schulman weet dit helaas nog wel en dit is toch een klein autobiografisch stukje, gezien de jeugd van Schulman zelf ook niet zo fraai was. Trauma en dissociatie lopen als thema door de pagina's. Het verdriet is bijna voelbaar en ik was zo geraakt, dat ik het helaas niet droog hield. Het is een verhaal wat dwars door je hart gaat.
Waardering 5 sterren
Opnieuw weet Alex Schulman de lezer te raken met zijn zeer intense manier van schrijven en meeslepende vibe. Het raakte opnieuw een snaar en dat is echt goed gedaan.
Groetjes, Annette
Birdy's Boeken

Reacties
Een reactie posten